7 grudnia 2025 roku odbył się w Gnieźnie Adwentowy Rejonowy Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie.
Przywołanie Ducha Świętego by to On prowadził, był naszymi uszami, ustami, sercami, abyśmy zrozumieli i doświadczyli, że to On Jest Bogiem Wszechmogącym. Aby doszło do nas, co oznacza być powołanym do misji.
Obejrzenie krótkiego filmu ze spotkania Parresia, z którego w różnych językach wybrzmiało Słowo Chrystus – Prawdziwa Nadzieja człowieka, pozwoliło nam zobaczyć członków naszego Ruchu na całym świecie.
Praca w grupach to szukanie odpowiedzi na pytania: gdzie i do kogo jesteśmy posłani; czy i w jaki sposób dajemy świadectwo; co jest szczególnie ważne w danym miejscu w sensie terytorialnym; jakie są największe szanse i zagrożenia. Po burzy mózgów zebraliśmy wnioski: w miejscach zagranicznych przydatna jest znajomość obcych języków, kultury, wierzeń, zwyczajów. Narażamy się na wyśmianie, zranienie, zrobienie czegoś niestosownego, niezrozumiałego dla innych, wręcz utratę życia. Z drugiej strony grozi nam popadnięcie w pychę. Można nieść Boga innym bez słów: przykład kapłana, idącego przez dżunglę z Najświętszym Sakramentem. Post i modlitwa mogą być darem dla innych. Trudno być prorokiem we własnym “domu”. Wyjście ze strefy komfortu np. rezygnacja z własnych planów na rzecz wspólnoty. Obawy o bycie wykluczonym spośród znajomych, współpracowników. Nasza wierność w stosunku do Boga, wartości Krzyża, autentyczność, radość w wierze jest wyżej niż lęk przed popsuciem atmosfery. Mamy chętnie rozmawiać, nie zmuszać, nie narzucać, nie zniechęcać się lecz pokazać życiem, że Bóg nieustannie pragnie bliskiej relacji z nami.
Konferencja, którą wygłosił ks. Michał Sołomieniuk dotyczyła Kościoła w służbie Królestwa, wezwanie dla wszystkich do tego, by przekierować oczy na Boga. Zakładanie kościołów lokalnych, wspólnot w służbie człowiekowi, ale najpierw głoszenie Ewangelii, zanoszenie Ewangelii do pogan nowego świata, który zmienia się ze względu na migrację, media społecznościowe.
Wszystko co wcześniej wspólnie omówiliśmy, mogliśmy indywidualnie rozważyć na Namiocie Spotkania.
Zwieńczeniem była Eucharystia, której przewodniczył ks. Michał Romel, w koncelebrze z ks. Michałem Sołomieniukiem. Czas Adwentu, to czas oczekiwania ale nie bezczynnie. Każdy czas przynagla nas do bycia świadkiem Jezusa, do bycia uczniem-misjonarzem, jak brzmi hasło tego roku liturgicznego.
Ostatnim punktem tego spotkania była wspólna agapa, podczas której mieliśmy okazję do rozmów i poczęstunku.
Chwała Panu! Dorota i Artur
